คำนำ อริสโตเติ้ล นักปรัชญากรีกโบราณกล่าวไว้ว่า “มนุษย์เป็นสัตว์สังคม” และบารุค สปิโนซ่า นักปรัชญาเชื้อสายยิว-ดัทช์ ได้กล่าวไว้ว่า “มนุษย์ได้รับสิ่งดี ๆ จากชีวิตทางสังคมมากกว่าความเจ็บปวด” สำหรับคำสอนชาวคริสต์แล้ว พระคัมภีร์ในหนังสือปฐมกาลกล่าวไว้ว่า เมื่อพระเจ้าทรงสร้างอาดัมแล้ว ก็ทรงสร้างเอวาให้มาเป็นเพื่อนอาดัม เพราะทรงเห็นว่าอาดัมไม่ควรอยู่คนเดียว ข้อความเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่จะต้องอยู่ร่วมกันเป็นหมู่คณะ เป็นชุมชนเพื่อการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เป็นเรื่องยากมากที่มนุษย์จะอยู่คนเดียวโดยไม่ติดต่อคลค้าสมาคมกับใครเลย ดังสุภาษิตไทยที่กล่าว่า “เศรษฐียังมีวันขาดไฟ” ด้วยเหตุนี้ การสร้างสรรค์ ส่งเสริม และสนับสนุนการดำเนินชีวิตเป็นหมู่คณะ เป็น ชุมชนจึงมีความสำคัญ บรรดาพระสังฆราชคาทอลิกในเอเชีย ได้กล่าวถึงความจำเป็นในการประชุมหลาย ๆ ครั้ง นับแต่ปี 1977 เป็นต้นมา ว่าพระศาสนจักรต้องสนับสนุนการสร้างกลุ่มคริสตชนพื้นฐาน (Basic Christian Community) ซึ่งถือว่าเป็น “วิถีใหม่แห่งการเป็นพระศาสนจักร” บรรดาพระสังฆราชคาทอลิกของเอเชีย ยังได้กล่าวถึงการเกิดขึ้นและองค์ประกอบของกลุ่มคริสตชนพื้นฐานว่า มาจากการที่ประชาชนเห็นความจำเป็นที่จะต้องมีความสัมพันธ์ระหว่างกันอย่างแท้จริง และรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของชุมชน รู้จักกันและกันอย่างแท้จริง มาชุมนุมพบปะกันอย่างสม่ำเสมอ มีการใส่ใจกันและกัน แบ่งปันและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และมุ่งสู่เป้าหมายและความห่วงใยร่วมกัน นี่คือเอกภาพความสามัคคีและความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน กฤษฎีกาสมัชชาใหญ่ของพระศาสนจักรคาทอลิกในประเทศไทย คริสตศักราช 2015 ได้กล่าวถึงคำสอนของพระเยซูคริสต์ผู้ทรงสอนให้เราดำเนินชีวิตแบบหมู่คณะ ให้ทุกคนเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน และยังได้กล่าวถึงการฟื้นฟูและสนับสนุนให้คริสตชนทุกคนรวมตัวกันเป็นชุมชนคริสตชนย่อยที่มีอารยธรรมแห่งความรักหลักในการดำเนินชีวิต ด้วยเหตุนี้ ในขณะที่สังคมปัจจุบัน คนเรามักจะสนใจแต่เรื่องส่วนตัว…

ความเชื่อของเราคริสตชน เริ่มต้นจาก “การสร้าง” พระเจ้าทรงสร้างโลกและสรรพสิ่ง และ สุดท้ายทรงสร้างมนุษย์ตามภาพลักษณ์ของพระเจ้า คริสตชนจึงมีความสัมพันธ์กับพระเจ้า ผ่านทางความสัมพันธ์กับเพื่อนพี่น้อง และสิ่งสร้างต่าง ๆ ในขณะเดียวกัน ความสัมพันธ์กับเพื่อนพี่น้องและสิ่งสร้างก็เป็นเครื่องหมายที่แสดงออกมาถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับพระเจ้าในฐานะพระผู้สร้าง และเป็นบิดาผู้มีใจเมตตา กิจการแห่งความรักเมตตาต่อเพื่อนพี่น้องและสิ่งสร้าง จึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้มิติด้านงานอภิบาลของพระศาสนจักรคาทอลิก  เพื่อจะเข้าถึงความหมายของมิติด้านสังคมในพระศาสนจักรคาทอลิก สิ่งแรกที่เราจะต้องทำความเข้าใจ ก็คือ “มนุษย์” ที่มีความสัมพันธ์กับสิ่งสร้าง ความหมายของ “มนุษย์” ในทัศนะของพระศาสนจักรคาทอลิก มนุษย์ที่ถูกสร้าง  “ให้เราสร้างมนุษย์ตามฉายา และตามอย่างของเรา” (ปฐก.1:26)         ด้วยภาพลักษณ์ของพระเจ้า มนุษย์จึงมีจิตวิญญาณ มีความเป็นอมตะ ไม่มีขอบเขต มีสติปัญญา ความคิดสร้างสรรค์ มีภูมิปัญญา มีอิสรภาพ อำเภอใจ มีน้ำใจ มีความรัก มีมโนธรรมสำนึก รู้ดี รู้ชั่ว และมีความเชื่อ รู้จักใช้เหตุผล มีวิจารณญาณ มีความรับผิดชอบ  และมีขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรม ภาษา ฯลฯ มนุษย์มีคุณค่า และศักดิ์ศรี  เอกลักษณ์และคุณลักษณะโดดเด่นที่เหนือจากสรรพสัตว์และสิ่งสร้างอื่น ๆ ทั้งหลาย เป็นการแบ่งปันชีวิตของพระเจ้าให้แก่มนุษย์ ทำให้มนุษย์แตกต่างจากสรรพสิ่งและสรรพสัตว์ทั้งปวง ทำให้มนุษย์มีเกียรติและศักดิ์ศรี และเป็นสิ่งสร้างที่ประเสริฐสูงสุดในบรรดาสิ่งสร้างทั้งหลาย มนุษย์จึงต้องเคารพศักดิ์ศรี ยกย่องและให้เกียรติแก่กันและกัน…

การค้ามนุษย์นั้นไม่ใช่เรื่องใหม่แต่อย่างใด แท้จริงแล้วมีมานานนับพัน ๆ ปี ดูจากประวัติศาสตร์มนุษย์ชาติ จะมีการทำสงครามกัน และผู้ชนะก็นำเชลยสงครามไปเป็นทาส มีการซื้อ-ขายมนุษย์มาตลอดเวลายาวนาน ในยุคสมัยนี้การซื้อขายมนุษย์เป็นสิ่งต้องห้าม ถือว่าผิดกฎหมาย แต่ก็ยังมีการละเลยให้มีการซื้อความสุขทางเพศจากมนุษย์ ซื้อแรงงานของมนุษย์ ใช้มนุษย์เป็นเครื่องจักรเมื่อผลิตสินค้าและบริการต่าง ๆ  มีการล่อลวงให้มนุษย์ทำสิ่งต่าง ๆ โดยใช้ผลประโยชน์และเงินเป็นของล่อใจ เพื่อนำมนุษย์ไปเป็นแรงงานบังคับ … ขัดดอก… แรงงานเด็ก หรือช่วยรบในสงคราม ฯลฯ เหตุที่เป็นเช่นนี้ เพราะมีมนุษย์จำนวนหนึ่ง ยังไม่ได้สำนึกว่าคนอื่น ๆ ก็เป็นมนุษย์เหมือนเขา เขาขาดความรัก ความเมตตากรุณา คิดแต่จะหาประโยชน์เพื่อตนเอง โดยไม่คำนึงถึงสิ่งใด ใครจะเป็นอย่างไรเขาก็ไม่สน ประเทศไทยซึ่งกำลังพัฒนาและขาดแคลนแรงงานจำนวนมาก จึงเป็นโอกาสให้คนบางประเภทใช้แรงงานเป็นสินค้า นำเข้ามาขายในตลาดแรงงานของประเทศไทย ในภาคใต้ก็มีอยู่มิใช่น้อย แต่อยู่แบบแอบแฝง โชคดีที่ทางรัฐบาลไทยเห็นถึงภัยร้ายนี้ และได้พยายามดำเนินการแก้ไขปัญหาเรื่องการค้ามนุษย์นี้มาตลอด ทว่าผลประโยชน์ในธุรกิจนี้มีมหาศาล จึงมีคนมากมายเข้ามาเกี่ยวข้อง ประกอบกับความไร้เดียงสาของบรรดาแรงงานชาย-หญิง จึงทำให้ตกเป็นเหยื่อได้ง่าย พระศาสนจักรในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาคใต้ ได้พยายามร่วมแรงร่วมใจกับภาคส่วนต่าง ๆ แก้ไขปัญหานี้มานานแล้ว แต่มักทำในเชิงป้องกัน โดยรณรงค์ และอบรมให้ความรู้แก่แรงงานหรือผู้ตกอยู่ในความเสี่ยง และบุคคลทั่วไปเสียมากกว่า การทำงานเชิงรุกนั้นเพิ่งจะมีขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่ก็ยังเป็นไปในวงแคบ ๆ เนื่องจากมิได้เป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียโดยตรงเหมือนลูกจ้างและนายจ้าง มิใช่ผู้มีหน้าที่กำกับดูแลเหมือนภาครัฐ…